Prof. Teresa Pągowska


BYLI PRACOWNICY – POWRÓT


Urodzona 12 czerwca 1926 w Warszawie, zm. 7 lutego 2007 tamże – malarka, nauczyciel akademicki, profesor sztuk plastycznych (1988), od 1982 profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie; przedstawicielka szkoły sopockiej i nowej figuracji, laureatka Nagrody im. Jana Cybisa (2001); związana z grupami Réalités Nouvelles oraz Nouvelle Ecole de Paris. W 1951 roku została absolwentką poznańskiej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie: Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu), gdzie studiowała malarstwo i techniki ścienne pod kierunkiem Wacława Taranczewskiego i Eustachego Wasilkowskiego. W okresie studiów była asystentką Jacka Piaseckiego.
W latach 1950–1964 pedagog PWSSP w Gdańsku (obecnie: Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku), gdzie współpracowała jako docent z Piotrem Potworowskim. W 1993 przeprowadziła się do Warszawy. W latach 1971–1973 pracowała w łódzkiej PWSSP (obecnie: Akademia Sztuk Pięknych w Łodzi), gdzie prowadziła pracownię malarstwa. Od 1963 r. mieszkała w Warszawie. W 1973 r. rozpoczęła pracę na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Prowadziła tam pracownię malarstwa i rysunku w latach 1973-1992 a w 1988 otrzymała tytuł profesora zwyczajnego. Brała udział w licznych aukcjach charytatywnych w Polsce i za granicą, ostatnią pracę przekazała w ramach międzynarodowej akcji „Polscy Artyści Plastycy Dzieciom” dla Fundacji SERCE – Europejskie Centrum Przyjaźni Dziecięcej w Świdnicy.