Odbicia – wystawa Magdaleny Maleny Jankowskiej

W cyklu Odbicia punktem wyjścia nie jest sama obecność wody jako motywu wizualnego, lecz jej właściwości oraz zdolność nieustannego reagowania na otoczenie. Woda pozostaje medium wyjątkowo czułym na wszelkie bodźce, światło, temperaturę, ruch czy obecność innych elementów. Staje się tym samym metaforą ludzkiej wrażliwości oraz wewnętrznej dynamiki emocji.

Woda funkcjonuje tutaj jako struktura pozostająca w ciągłym stanie przemiany. Nawet pozornie nieruchoma tafla nigdy nie jest całkowicie statyczna, podlega subtelnym zmianom wywoływanym przez energię, światło i otaczającą przestrzeń. Podobnie człowiek nieustannie ulega przemianom. Psychika, nastrój, sposób odczuwania i reagowania pozostają w ciągłym ruchu, zapisując ślady oddziaływania rzeczywistości.

Istotnym zagadnieniem staje się wrażliwość na czynniki zewnętrzne, zarówno te, które wyciszają, uspokajają i budują poczucie harmonii, jak i te wywołujące napięcie, niepokój czy doświadczenie utraty kontroli.

W prezentowanych obrazach i grafikach (seriografiach) ważną rolę odgrywa temperatura barwna, rozumiana zarówno w sensie chromatycznym, jak i emocjonalnym. Chłodne, stonowane tonacje kierują uwagę ku melancholii, ciszy i introspekcji. Intensywniejsze lub ciemniejsze struktury budują napięcie, ciężar oraz emocjonalne zagęszczenie. Kolor funkcjonuje jako zapis określonego stanu psychicznego, podobnie jak światło odbijające się w wodzie wpływa na sposób jej postrzegania.

Kompozycje nie mają charakteru ilustracyjnego. Stanowią próbę uchwycenia niewidzialnych procesów zachodzących pomiędzy człowiekiem a otaczającym go światem. Cykl Odbicia jest refleksją nad wrażliwością, kruchością i zmiennością ludzkiej natury, która, podobnie jak woda, pozostaje w stanie nieustannego ruchu i transformacji.